De rechter heeft opnieuw gesproken.
En dit keer kreeg Kevin van Eikeren gelijk.
Eerst moest Kevin rectificeren.
Nu hoeft dat niet meer.
Maar mijn advies blijft hetzelfde:
minder kwalificeren, meer archiveren.
Niet omdat de rechter hem het spreken verbiedt.
Integendeel.
Juist omdat hij scherp mag spreken, moet hij zijn dossier op orde hebben.
Een raadslid moet de ruimte hebben om zich stevig uit te spreken wanneer grote financiële belangen, grond en toekomstige gebiedsontwikkeling bij elkaar komen.
Maar uiteindelijk moeten zijn uitspraken wel op feiten rusten.
Dus mijn advies: doe het voortaan anders.
We noemen Wim Beelen helemaal niet.
We luisteren gewoon naar Wim Beelen.
Over grond zei Beelen zelf:
“Grond waait niet weg, en grond wordt zelden minder waard.”
Een prachtige volzin.
Zeker van een ondernemer die ervaring heeft met grote stukken grond.
In Amsterdam kocht Beelen in 2021 het ADM-terrein voor 86 miljoen euro.
Vier jaar later kocht de gemeente Amsterdam het voor 165 miljoen euro terug.
In de tussentijd was overigens fors in het terrein geïnvesteerd en was het verder ontwikkeld.
Feiten zijn feiten.
Meer hoeven we daar niet van te maken.
Nog een feit.
Rond dat Amsterdamse terrein ontstonden jarenlang juridische conflicten met gemeente en haven.
De gemeente stopte op enig moment zelfs de rechtstreekse bestuurlijke gesprekken, nadat zij uitlatingen vanuit Beelens bedrijf over bestuurders en ambtenaren als ongefundeerd en onacceptabel had gekwalificeerd.
Ook dat is geen kwalificatie van mij.
Pikant detail: het lijkt verdacht veel op het verwijt dat Beelen Van Eikeren nu zelf maakt.
Het is gewoon geschiedenis.
En dan Rotterdam.
In 2018 stapte Beelen samen met drie zakenpartners in 67 Rotterdamse huurwoningen, waarvan 48 in Charlois.
Toen die investering minder opleverde dan verwacht, volgde een rechtszaak tegen de verkoper.
Misschien relevant.
Misschien niet.
Maar precies daarom:
eerst uitzoeken.
Dan vastleggen.
En pas daarna kwalificeren.
Op het terrein van het voormalige attractiepark loopt het huidige erfpachtrecht in 2030 af.
Dat jaartal zou ik als gemeenteraad met een dikke rode cirkel in de agenda zetten.
Niet omdat we vandaag al weten wat Beelen dan gaat doen.
Dat weten we niet.
En ook niet omdat we nu al kunnen vaststellen dat Kevin Van Eikeren gelijk krijgt.
Dat kunnen we evenmin.
Maar politiek betekent ook vooruitkijken.
En vooral: onthouden.
Dus:
elke aankoop.
Elke uitspraak.
Elke financiële constructie.
Elke wijziging van positie.
Elke onderhandeling met de gemeente.
Geen proleet.
Geen patjepeeër.
Geen losse beschuldigingen.
Wel registreren.
Wel noteren.
Wel bewaren.
Heel veel vastleggen.
Want misschien blijkt in 2030 dat alle zorgen volledig ongegrond waren.
Dat zou mooi zijn.
Maar mocht tegen die tijd blijken dat grond, zoals Beelen zelf zegt, inderdaad zelden minder waard wordt en Rotterdam een buitengewoon interessante onderhandelingspartner is geworden, dan hoeft Kevin niemand meer een keiharde speculant te noemen.
Dan liggen de feiten op tafel.
En feiten hebben één groot voordeel boven scheldwoorden:
ze hoeven niet gerectificeerd te worden.
